Language:
ارتباط با ما منابع اطلاعاتی اخبار و رویدادها برنامه ها درباره طرح

طــرح ملــی عــزم ملــی

سخنرانی مدیر و عضو کمیته برنامه‌ریزی و هماهنگی طرح کلان ملی در میزگرد تخصصی یازدهمین همایش آبخیزداری

میزگرد تخصصی با عنوان ارتباط بین آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه­های آبخیز در یازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران در تاریخ 31 فروردین 1395 در دانشگاه یاسوج برگزار شد. در این خصوص ابتدا دکتر مجید اونق استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در زمینه مبانی و اصول آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه­های آبخیز به ایراد سخنرانی پرداختند. ایشان در ابتدا به سابقه 40 الی 50 ساله آمایش سرزمین و آبخیزداری اشاره و بیان داشتند که برنامه توسعه ملی در گرو مشارکت فعال و وحدت پایدار علمی هر دو مقوله خواهد بود. ایشان اظهار داشتند: ارتباط آمایش سرزمین و آبخیزداری را در دستگاه مختصات علمی در سه زمینه: تئوریکی- رویکردی، ساختاری- عملیاتی، کارکردی- اثربخشی قابل بررسی است. آمایش سرزمین از بطن جغرافیا تولد و در دامن مهندسی و برنامه­ریزی شهری و ناحیه­ای پرورش یافته در حالی که آبخیزداری از بطن حفاظت آب و خاک، تولد و در دامن مدیریت منابع طبیعی و آمایش سرزمین پرورش یافته است. دکتر اونق تاکید کردند که ترسیم اصولی ارتباط سه نظام مدیریت توسعه پایدار، آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه­های آبخیز فلسفه برنامه­ریزی توسعه­ای را در پی خواهد داشت. نقش آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه­های آبخیز در توسعه پایدار بخش دیگری از سخنان ایشان بود. در پایان آمایش ایشان سرزمین را یک مفهوم سیاسی - استراتژیکی در مقیاس ناحیه­ای و آبخیزداری را یک مفهوم رویکردی – مهندسی در مقیاس آبخیز برای توسعه فضای ملی دانستند و بیان کردند فعالیت‌های آبخیزداری برای تائید آمایش سرزمین نیازمند است. این دو رشته باید در زمینه رشد عرضی (تئوری و نظریه پردازی)، طولی (انشعاب رشته‌ای) و عمودی (ارتباط با سایر رشته­های جانبی) سیر تکاملی متوازن و ایزومتریک را طی نمایند.

در ادامه برنامه دکتر امیر سعدالدین مدیر طرح کلان ملی مدیریت جامع حوزه­های آبخیز سخنان خود را با ارائه دو سؤال اساسی در مورد آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه­های آبخیز به شرح زیر مطرح کردند:

آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه­های آبخیز در عرض، به موازات و یا در راستای یکدیگر قرار دارند؟

آیا نیاز به تلفیق این 2 (آمایش سرزمین- مدیریت جامع حوزه آبخیز) می­باشد؟

در ادامه حاضرین در جلسه به بحث و تبادل نظر راجع به موضوع­های مطرح شده پرداختند. در زیر به تعدادی از نظرات آن­ها اشاره شده است.

آقای مهندس جزی مدیر اجرایی طرح­های بین­المللی حبله رود و منارید با تاکید بر این مورد (آمایش سرزمین یعنی وضع موجود چیست؟ وضع مطلوب چیست؟) بیان داشتند که آمایش سرزمین بستر برنامه­ریزی توسعه است.

دکتر صادقی استاد دانشگاه تربیت مدرس بیان کردند که اگر مفهوم­سازی تخصصی به صورت همگون نباشد ما را نمی­تواند به جمع بندی برساند و آمایش سرزمین بستر IWM است.

در پایان دکتر سعدالدین بیان کردند برنامه­ریزی برای آمایش سرزمین قبل از انقلاب شروع شده و بحث توسعه صنعتی، اشتغال و عدالت اجتماعی و فضایی ریشه آن بوده و هنوز هم هست. حرکت به سوی اهداف مشترک و بصورت هماهنگ بین آمایش سرزمین و مدیریت جامع حوزه آبخیز مورد نیاز است. بنابر اظهار ایشان تلفیق مدیریت آبخیز و آمایش سرزمین در چهار سطح تبادل نظر، همکاری، هماهنگی و مشارکت امکان­پذیر می­باشد. همچنین فاکتورهایی از قبیل دانش و آموزش، منابع انسانی، مالی، فنی و علمی، میزان مشارکت طراحان آبخیز و کاربری اراضی در مراحل توسعه، مرور و اجرای هر دو برنامه، مقررات و سیاست­ها، تقسیم مسئولیت­ها در تلفیق، میزان تجربه قبلی در فرآیندهای مدیریت آبخیز و آمایش سرزمین، وجود چهارچوبی برای تلفیق و در نهایت سازگاری با تغییرات، همگی از جمله مواردی است که بر سطح تلفیق برنامه­های مدیریت آبخیز و آمایش سرزمین اثرگذار می­باشد. در پایان بر لزوم تداوم برگزاری کارگاه­هایی به منظور بحث گسترده و عمیق­تر در مورد مفاهیم مختلف آمایش سرزمین و مدیریت آبخیز تاکید شد.